Møtestad for unge og gamle

Det er ljos i kyrkja på Erdal. Eit par småtroll kryssar vegen og dansar inn gjennom den høge døra til kyrkjelydshuset.

Omlag ein gong i månaden skipar kyrkja til storfamiliedag med preike, song og mat. I dag er det juleavslutning med ekstra kos – og aller siste øving før den store dagen.

– Vi skal syngje tre songar på julaftan, fortel ein av eldsjelene bak storfamiliedagen, Mårten Skajaa.

Det er glissent i mannerekkjene. På øvinga i dag er Mårten ein av berre to tenorar. Bassane tel fire, heller ikkje det er sprekt.

Mannefallet er gjenstand for mykje spit og rå latter på storfamiliedagen, men songprestasjonane er ikkje det viktigaste, forsikrar Mårten.

– Vi slit med å lokke barnefamiliane til kyrkja. Med storfamiliedagen freistar vi å gje eit breiare tilbod. Vi må tenke nytt for å formidle bodskapen i dag, seier Mårten.

Heimelaga engleskare
Maten er servert. Skåler med graut, sukker og rosiner tek runden rundt bordet.

Praten sit laust – låtten er høg og ruvande.

På eitt av borda sit fire jenter på rad: Katrine Ingvaldsen (8), Victoria Østebø (9), Julia Østebø (6) og Serine Lovise Fjellheim (9). Grauten går ned på høgkant. Dei forsyner seg ein, to og nokon tre gonger.

Mandelen manglar, men så er det heller ikkje julaftan. Og godt er det. For jentene og dei andre på storfamiliedagen må øve meir på songane sine før jula kan kome.

Etter måltidet forsvinn herrane opp i kyrkjerommet for å terpe på stemmene sine. I kyrkjelydsrommet nede er det juleverkstad. Jentene tryllar fram englar med vengjer og gullhår.

Tobarnsmor Line Feness Armond set stor pris på tilbodet.

– Eg trur generelt det er høg terskel for å gå i kyrkja, men eg har dirigert barnekoret i mange år, så for oss var det enkelt, seier Line.

Trivst ilag med dei unge
Ung og gamal om kvarandre. Storfamiliedagen trekk alt frå 2-åringar til eldre beste- og oldemødre.

Sigrunn Hansen og Halldis Riisøen har glede av samlinga.

– Det tyder utruleg mykje for meg å møtast på denne måten. Eg trivst ilag med dei unge. Det har stor verdi at vi kan vere veninner på tvers av generasjonane, det trur eg dei unge meiner òg, seier Sigrunn.

Sigrunn og Halldis tek plass i koret. Det er kvinnene og borna sin tur no. Herrane har sneke seg ned trappa og inn i kyrkjelydsrommet for å trene meir der.

Aud Jorunn Bergsvik dirigerer forsamlinga med hard hand. Borna først, deretter altane, så sopranane og alle ilag.

Aud Jorunn er nøgd. Ho lyftar tommelen og leiar koret gjennom strofene:

«Himmel på jord, en nåde så stor, jeg er ikkje alene på jord,» syng dei.

– Flott, seier Aud Jorunn og legg til:

– Dette skal vi klare. Ja, om vi berre har nok menn.

Borna får frikvarter i gongen, medan altane og sopranane trenar vidare. I kjellaren syng herrane som besett.

Snart er det jul.